başlıksız

iyi geliyor aslında yazmak,her ne kadar bunu pek beceremesem de...

İzmir'e geldiğimde artık bazı şeyler yoksun olduğumu hissediyorum. hani insan önemsenmediği veya hatırlanmadığı hissine kapılır ya,öyle işte.

Özlüyorum aslında,hem de çok. ama bir kaç gün beraber olmak da özlemimi doyurmama yetiyor. uzaklaşmak ne de güzel geliyormuş oysa... bunun şimdi fakına varmak her ne kadar pek hoş olmasa da...

mis gibi deniz kokusu,sıcacık boyozun tadı,insanın içine işleyen ince rüzgarı... şimdi ise denizden uzak olmak,boyozun tadını alamamak,ince rüzgar yerine buz gibi tokat atarcasına çarpan rüzgarı seviyorum.

Isparta'm. kendimi bulduğum,özgür hissettiğim şehrim..
9 şubatta,merhaba Isparta!